نجات يافتگان از سرطان باز هم در معرض سرطان
 |
محققان 820 بزرگسال 30 ساله را كه قبلا بين سنين 15 تا 18 سالگي دچار سرطان بودهاند، مقايسه كردهاند.
نتايج نشان داد اين گروه كه در طول ابتلا به سرطان حداقل بهمدت 20 ماه مورد مداوا و درمان قرارداشتند اكنون درعنفوان جواني اغلبشان ازدواج نكرده بودند، تعداد كمي از آنها بچه دار شده بودند و تعداد اندكي تحصيلاتشان را ادامه داده بودند و در واقع در شغلشان موفقيت چنداني نداشتهاند و حتي يك چهارم از آنها براي مقابله با مشكلات روحي كه با آن دست به گريبان بودند دارو مصرف ميكردند.
دكتر سيتز بيان كرد كه اگر اين آزمايشها به شكل صحيح و پيگير دنبال شود، امكان بروز سرطان در سنين بزرگسالي بسيار اندك خواهد بود.
علاج يافتگان كه حدود 70درصد تا 90درصد بودهاند همواره در اين مدت بايد مورد آزمايشهاي كامل و متعدد پزشكي قرار ميگرفتند ولي حفظ حيات روحي و خصوصا رواني آنها نيز ناديده گرفته شده بود.
وي تاكيد كرد كه علاوه بر آن نوجوانان بايد با اين بيماري مرگ آور مواجه شوند و توسط والدين و پزشكان شان كاملا مورد حمايت قرار بگيرند ولي لازم است كه به آنها توضيح داده شود كه اين بيماري پس از مداوا هيچگونه تاثيري در رشد جسمي و رواني و نوع زندگي آنها نخواهد داشت و آنها ميتوانند پس از مداوا سالهاي سال بهطور طبيعي به زندگي خود ادامه دهند.
اين بررسي نشان ميدهد كه علاوه بر آزمايشهاي پزشكي، پيگيري آزمايشهاي روانشناسي نيز براي حفظ و تداوم زندگي آنان به شكلي صحيح بسيار ضروري است.